ยอห์น 14,1“อย่าให้ใจของท่านวิตก ท่านวางใจในพระเจ้า จงวางใจในเราด้วย”

พระธรรมประจำปี 2010

ปีใหม่อีกแล้ว คำว่า “ใหม่” ถ้าจะพิจราณาให้ดีแล้วก็คือการเปลี่ยนแปลง การปรับปรุง การเคลื่อนย้ายจากสภาวะเิดิมเข้าสู่สภาวะใหม่ ผสมด้วยความรู้สึกวิตก กังวล หรือตื่นเต้น และยินดี ว่า “ใหม่จะดีเหมือนเก่า หรือ “ ใหม่จะดีกว่าเก่า”

เมื่อเป็นเด็กจำไ้ด้ว่า แม่ตัดกระโปรงใหม่ให้ ดิฉันเฝ้าคอยดูทุกระยะตั้งแต่เริ่มต้นด้วยการวัดตัว การออกแบบ การตัด และการเย็บจนกระทั่งเสร็จเป็นกระโปรงตัวใหม่ที่ลองใส่เป็นครั้งแรก
ความคิดระหว่างการรอคอยกระโปรงใหม่ก็คือ จะสวยตามที่คาดไว้หรือไม่บวกด้วยความวิตก
ที่ว่า “ใส่แล้วจะมีคนชมหรือเปล่า”? อย่างไรก็ดีเมื่อได้ใส่กระโปรงใหม่ก็มีความรู้สึกชื่นชมยินดีเพราะได้เป็นเจ้าของกระโปรงตัวใหม่

ตลอดเวลาที่เราใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้เราต้องประสบกับความเก่าความใหม่อยู่เสมอแทบทุกวัน เป็นต้นว่า ของใ้ช้ในครัวเก่าและชำรุด เราต้องซื้อใหม่ ลูกๆเรียนจบชั้นต้องหาโรงเรียนใหม่ให้ หรือครอบครัวตัองย้ายไปอยู่อีกเมืองหนึ่ง บางคนต้องเปลี่ยนระบบชีวิตใหม่หมด เพราะศูนย์เสียผู้ที่รัก
ปฏิทินที่ฉีกทุกวัน จากเดือน เป็นปี จนกระทั่งใบสุดท้าย. ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ ปีเก่ากลายเป็นอดีตไปแล้ว ปีที่ผ่านไปจำได้ว่าบางครั้งได้รับประสบการณ์ย่ำแย่
ที่ต้องจดจำไว้เพื่อ เป็นบทเรียน แต่ก็มีหลายครั้งที่ได้รับประสบการณ์ดี ประสบการณ์ไม่ว่าดี
หรือร้าย ทั้งสองด้านนี้มีผลต่อชีวิตของเราแต่ละคน

กษัตริย์ซาโลมอน เขียนไว้ในพระธรรมปัญญาจารย์ 7,14ว่า "ในวันแห่งความเจริญก็จงชื่นชมยินดี แต่ในวันแห่งความทุกข์ยากก็จงพินิจพิจราณา พระเจ้าทรงสร้างให้มีทั้งสองอย่าง"
บางคนอาจได้รับประสบการณ์เลวร้ายในปีเก่า หรืออดีตที่ผ่านไป แต่อย่าฝังใจในอดีต ไม่ควรให้คมมีดแห่งอดีตมากรีดปัจจุบัน พระธรรม ฟิลิปปี 3,13  "พี่ี่น้องทั้งหลายข้าพเจ้าไม่ถือว่าตนเองฉวยสิ่งนี้มาได้แล้ว แต่ข้าพเจ้าทำอย่างหนึ่ง คือลืมสิ่งที่ผ่านมาและโน้มตัวไปหาสิ่งที่อยู่ข้างหน้า” อาจารย์เปาโลเขียนพระธรรมข้อนี้โดยมีเหตุผลที่จะลืมสิ่งเก่าๆที่ท่านทำ คือการข่มเหง
คริสตเตียน เราทุกคนล้วนเคยทำสิ่งที่น่าอับอายในอดีตด้วยกันทั้งนั้นอย่าจมอยู่กับอดีต
เพราะมันจะถ่วงปัจจุบันและทำลายอนาคตของเรา  อาจารย์เปาโล เริ่มต้นชีวิตใหม่ มุ่งมอง
ไปข้างหน้า โดยมีพระเยซูคริสต์เป็นเป้าหมายแห่งการรับใช้ของท่าน

พระเยซูคริสต์ทรงสัตย์ซื่อ ทรงรักเรา และให้อภัย พระองค์เป็นเหมือนเดิมเสมอ ทั้งเมื่อวานนี้ (อดีต )วันนี้(ปัจจุบัน ) พรุ่งนี้ (อนาคต ) และสืบๆไปเป็นนิตย์ ฮีบรู 13,7

ปัจฉิมโอวาทที่พระเยซูให้แก่สาวกครั้งสุดท้ายก่อนที่จะถูกตรึงบนไม้กางเขน คือ “อย่าให้ใจท่านทั้งหลายวิตกเลย ท่านวางใจในพระเจ้าจงวางใจในเราด้วย” พระองค์ทราบถึงความกลัวของเหล่าสาวกที่ต้องดำเนินชีวิตอยู่ต่อไปโดยไม่มีพระองค์เป็นผู้นำ พระองค์ทรงทราบถึงความวิตกกังวลของของสาวกในครานั้นและทรงทราบถึงความวิตกกังวล
ของเราขณะนี้ที่ว่า ปีใหม่จะเกิดอะไรขึ้น จะดี หรือร้าย พระองค์ปลอบใจเราไม่ให้หวั่นกลัว
แต่หนุนใจ ให้เราเชื่อและไว้วางใจในพระองค์
โดยมอบพระธรรมยอห์น 14.1 ซึ่งเป็นข้อพระคัมภีร์ประจำปี 2010         

ทุกครั้งที่เราเกิดความกลัว หรือวิตกกังวล ขอให้เราได้คิดถึงพระธรรมข้อนี้ที่จะเป็นพระธรรมติดตัวเราไปทุกวัน 

สวัสดีปีใหม่ ขอพระเจ้าอวยพระพร
รัชนี เริพเค